حرکت در صلح ، تا یک زمین، یک اراده

پيش گفتار
اين نوشته، پيشنهادي براي همه انسانها است تا جهت و راهي را براي حرکتي جهاني نشان دهد. حركت به سمت راه و مقصدي كه جزئيات آن مي‌تواند در هر زمان و مکان با نظر تک تک انسانهاي زنده و به تناسب توان ذهني هر فرد، همواره تصحيح و تکميل شود، تا به بهترين نتيجه‌ي ممکن نزديکتر شود. روشن است كه انسان به تنهايي در زمان محدود حياتش هرگز نمي‌تواند نظريه‌اي نزديک به خواستِ همه‌ي انسانها و براي همه‌ي زمانها ارائه دهد، از اين رو به منظور تهيه و اجراي طرحي جهاني براي رسيدن به حالتي كه مطلوبِ بشر در سراسر دنيا باشد حركتي جمعي و فراگير لازم است، حرکتي كه با ايجاد زمينه‌اي مناسب، بيشترين کارآيي و کمترين رنج‌ها و مانع‌ها را براي دستيابي به رشد، شکوفايي و همکاري همه‌ي انسانها به ارمغان بياورد. در جهان امروز بسياري از مغزهاي انساني - که تنها سرمايه‌ي بشريت‌اند - حتي پس از صَرف هزينه‌هايي، تلف شده و فرصتي براي رشد نمي‌يابند تا اظهار و به کار گرفته شوند. اميد است كه افزايش برآيند كلِ گنجايشِ مغزي و انديشه‌ي نوع انسان در سراسر زمين، روند رشد و تکامل همه جانبه و فراگير بشريت را سرعت و جهت بخشد. در اين نوشته با ارائه‌ي پيش زمينه‌اي تاريخي و اشاره به گوشه‌ي كوچكي از كاستي‌هاي راه طي شده، نكاتي بيان شده كه تا كنون كمتر مورد توجه بوده است و نويسنده تلاش دارد كه خواننده را با نگرشي بلند آشنا كند به اين اميد كه بسياري از مشكلات به ظاهر حل نشدنيِ جهاني رنگ بازد، زيرا اگر مشكلات جهاني – انساني، به شكل يك معادله‌ي رياضي در نظر گرفته شود با كاهشِ شمارِ ناشناخته‌‌هاي معادله، حل آن آسانتر مي‌شود. در ادامه با دقت در برخي از توانمندي‌ها و ناتوانايي‌هاي جامعه‌ي امروز و اشاره و تكيه بر توانايي‌‌هاي نهفته‌ي انسان، راه حل‌ها و شِماي ناقصي از آينده ارائه شده كه مي‌تواند موضوع‌هايي براي آغاز بحث‌هاي كارشناسي در آينده‌ي جهان باشد.